Bütün bedenler tek kişide.
Tek ruh, tek duygu...
Ancak bu kadar kör ve yalnız.
Sanki her şeye sahipmiş gibi.
Hiç yağmur yağmamışçasına göğe bak,
Bulutlar daha berrak,
Denizi saklıyor içinde.
Ve ilerle, gör suratına çarpan o dalgayı,
Kıyıya vuran balığı.
Bir çırpınış gör! Ya da bir renk.
Fırtına dinmez, o balık hiç ölmez.
Vurduğun kıyıdaki kumlara bak.
Bir sebep ara. Yalnızca yaşamak için.
Reyhan Polat
2021-03-25T11:31:48+03:00Güzel başlayan bir şiirdi. Ancak devamında anlamı direkt olarak vermesi şiirin okurda başka anlamlar bulmasını engellemiş bence. Kaleminize sağlık.